Perspectief. November 25, 2008

Zittend op de vloer op ‘n matje, benen languit gestrekt, sneeuw buiten vallend, binnen de geur van versgebakken appelflappen, op de achtergrond folkloristische muziek, de muur vol met inspiratie en muzen, op tafel halfvolle glazen met appelsap, naast ‘n naaidoos en kaarsen verspreid, tijdschrift opengeslagen, ‘n postkaart slingerend en ‘n lege fles wijn naast de wasbak, de oven nog warm en de handschoen bij m’n voet liggend, ‘n gekleurd kleed op de stoel en buitenlands munten op de bank, en ik ? Ik, ben omringd, door alles.

Gedeeld huis met ‘n enorme eettafel en altijd volle keuken met servies elk uit ‘n andere era en glazen van markten, verse kruiden en op elke hoek eten, nog van de lunch of als voorbeiding voor het avondeten. De tuin is gevuld met vogels die met ‘n gerust hart op de schildersezel neerstrijken, bij wijze van spreken om je te helpen om als model te staan. Onderweg naar binnen stap je op ‘n notebook met notities van de laatst bezochte tentoonstelling en tussendoor poetische gedachten die je spontaan binnenschoten toen je de middag in ‘t park doorgebracht had en de mensen om je heen bestudeerde en nadacht over.. waar eigenlijk niet over?

Foto’s aan de muur, op de grond, de hond kouwend op ‘n stuk negatief dat weerspiegeld in ‘t licht dat door ‘t open raam naar binnenkruipt en zich achter de boekenkast weer verstopt. De avond nadert, stemmen worden luider en de wijnglazen tikken tegen elkaar aan en er valt ‘n vork op de grond. ‘t Dessert wordt opgediend maar het besluit valt om dat in ‘t bos op te eten, uitkijkend naar de sterren, want er bestaat niks mooiers dan dit, nu, voor altijd.

Santa Claus and us! November 24, 2008

Als ik zeg dat ik wel eens impulsieve beslissingen maak dan meen ik dat ook. Net als Talinn, zo ook is Lapland ten uitvoer gebracht! Vrijdag leed ik aan ernstige spierpijn van ‘t glijden, ‘t is zo veel intensiever dan ‘n mens zich kan voorstellen. In de avond vertrokken Iris en ik echter zonder enige voorbereiding (geen map, geen slaapplek) naar Rovaniemi. De treinreis duurde ong 12 uur en gelukkig kozen we voor de nacht. Om 7.53uur aangekomen was het ijskoud met -13˚en volledige duisternis.

Via de taxichauffeur hebben we ingecheckt bij Hotel Santa Claus, echter was ‘t idee om in ‘t hostel te overnachten. Eten is Iris en mijn lievelingsbezigheid dus je raadt het al; wij gingen voor ‘t volledig deluxe buffet ontbijt in ‘t hotel. Vol energie op weg naar Santa Claus om even op z’n schoot te mogen zitten. Het is op ong 15 min rijden en je komt aan op de ‘Arctic Circle.Onderweg zagen we de mooiste natuur, veel bos, grote bergen, sneeuw, bevroren meer, ijspegels en rode en gele huisjes in het middle of nowhere. ‘t Postkantoor van de Santa hadden we gespot en tevens rendieren kunnen aaien.

Wisten jullie trouwens dat de rendieren die je in de winter met een gewei ziet, allemaal vrouwtjes zijn? De mannetjes verliezen namelijk hun gewei in de winter en de vrouwtjes vlak voor ze gaan bevallen!

In de namiddag waren we op zoek gegaan naar de ijsbaan maar die bleek opgelost te zijn en eindigden we bij de enorme rivier Kemijoki, de langste van heel Finland. Na ‘n hele dag in -17˚ rond te hebben gelopen waren we toe aan warmte, cozyness en ‘n heet bad – en laat ‘t hotel dat nou alles in één hebben! Snelle berekening gemaakt en daar maar ingetrokken – en ‘t was ‘t WAARD! Heerlijk geslapen onder dikke dekens en zacht matras na ‘n uur gebadderd te hebben. (Lees: al meer dan 3 maanden geen bad gezien!)

In Kouvola aangekomen te zijn wachtte ons ‘n enorme sneeuwstorm! Die enigzins nog heerst met dagelijks meer sneeuw vallend, momenteel reikt ‘t tot boven m’n knie – waanzinnig, ik weet ‘t: Winter is voor mij gemaakt!

Denkend dat ik over 28 dagen ‘t vliegtuig in moet stappen, krijg ik ‘n brok in m’n keel.. Zeker is dat we over enkele maanden hier weer terug naartoe keren. En Lapland? Volgende winter ben ik van de partij,.. met ‘n nieuwe wenslijst voor Santa

Let it snow in Finland.. November 21, 2008

Digitaal is het even stil geweest, maar in m’n leven was er geen gebrek aan geluiden. Mede door ons nieuwe 16 jarige huisgenootje met haar wilde feestjes hebben Iris en ik ervaren hoe het is om ‘volwassen’ en ‘verantwoordelijk’ te zijn. Daarnaast blijft het kind in ons leven, zo ook toen we ons verkleden voor het Halloween feestje en onze nieuwe hobby; glijden!

Echter had ik eerst bezoek van Lara uit Den Haag! De nodige gekke momenten hebben ten zeerste plaatsgevonden en we hebben er op ‘n finse manier ‘n feestje van gemaakt! Tevens in Tavastia, Helsinki de gig van ‘Disco Ensemble’ meegemaakt – waanzinnig bezweet maar ten top gelukkig! Tavastia blijkt een zeer populaire concerten venue te zijn en tevens van de Foo Fighters de favoriet. Ontmoeting met Iris’ d’r oma en mams heeft ook plaatsgevonden die ook in de stad waren. -punt was de regen, maar we hadden nog geen benul wat ons te wachten ging staan…:

Vorige week woensdagochtend klopte Iris zacht op m’n deur of ik mee ging zwemmen, waarna ze KEIHARD schreeuwde: “KASAA KOM HIER! DIT MOET JE ZIEN”.. Met de gedachte: ‘It better be good..’ trok ik m’n ogen open en zag niks.., alleen WITTE, HEERLIJKE, SNEEUW! Alles was bedekt met zeker ‘n laag van 7 cm sneeuw en de wereld leek schitterend. Na ‘n rondje in pyjama door ‘t huis te hebben gerend en gegild waren we naar buiten gesneld met -7˚en keken onze ogen uit..!

In de middag – 15.30 erg schemer, 16.00 pikdonker – meteen ‘n pannekoek gekocht en van alle mogelijke heuvels naar benee gesjeesd! Advies; kijk uit voor muren aan ‘t eind van de rit! ‘s Avonds waren we niet te stoppen en gingen met Brazil verder op zoek naar heuvels en eindigden we op ‘n pad in ‘t bos, verlicht en besneeuwd; onbeschrijfelijk! Met geen woorden, films, fotos of andere moderne faciliteiten weer te geven; dat moet je zelf voelen. Hoogtepunt van de avond? Na ‘n kwartier in de sauna de sneeuw in – en dat 3x herhaald!

Donderdag pakten we ‘t helemaal groots aan; iedereen opgetrommeld. Brazil, Roni, Tomi, Tim, Iris en ik waren d’r klaar voor: SNEEUWBALLEN GEVECHT! Vervolgens naar onze steile heuvel gesneld en de snelheid zat er in! Meerdere malen wist ik niet meer te remmen en belande ik vollop tegen ‘t hek aan. Zo ook de rest, echter werd er ook op de buik, rug, achterstevoren, van de zijkant en in paren gesleeed! Natuurlijk wilden we meer…, ik ontdekte ‘n opening aan de zijkant van de weg die je meteen diep ‘t bos in liet vallen. Met zaklamp zijn we verder gegaan; pikdonker! Je kan zeggen; ‘The Blair Witch Project’ was er niks bij! Meerdere malen gestruikeld te hebben en vollop met je gezicht in de sneeuw te zijn beland, tegen ‘n boom aangelopen te zijn waarop vervolgens ‘n enorme hoeveelheid sneeuw naar benee kletterd en Iris bang gemaakt te hebben kwamen we uit op de enorme vlakte van 3 voetbalvelden. Geen één spoor te bekennen – all alone! Op de weg terug hebben we Dé Heuvel gevonden. Goede bocht, flinke snelheid en ‘n lange route!.. to be continued..

Famous Student November 17, 2008

Heee!

Naarmate je langer in Kouvola verblijft, des te langer je hier niet meer als buitenstaander door ‘t leven gaat. Om dit feit heugelijk te vieren was ik gevraagd voor de “Profile” van de Kyamk ‘Insider’, kortom de uni krant. Er is ‘n digitale versie van ‘t interview: http://insider.kyamk.fi/ vervolgens klik op Profile.

+)

-1,5° November 6, 2008

YESSSSSSSSSSSSSSSS!!

1e dag dat ‘t VRIEST!

Vanochtend was ‘t 0° en

naarmate de dag vorderde

zakte de temperatuur tot -1,5°!

Ik ben in de 7e hemel -

vanwege dat en tevens dat we ook

letterlijk schitterende

tijdens de eindpresentaties!