Digitaal is het even stil geweest, maar in m’n leven was er geen gebrek aan geluiden. Mede door ons nieuwe 16 jarige huisgenootje met haar wilde feestjes hebben Iris en ik ervaren hoe het is om ‘volwassen’ en ‘verantwoordelijk’ te zijn. Daarnaast blijft het kind in ons leven, zo ook toen we ons verkleden voor het Halloween feestje en onze nieuwe hobby; glijden!
Echter had ik eerst bezoek van Lara uit Den Haag! De nodige gekke momenten hebben ten zeerste plaatsgevonden en we hebben er op ‘n finse manier ‘n feestje van gemaakt! Tevens in Tavastia, Helsinki de gig van ‘Disco Ensemble’ meegemaakt – waanzinnig bezweet maar ten top gelukkig! Tavastia blijkt een zeer populaire concerten venue te zijn en tevens van de Foo Fighters de favoriet. Ontmoeting met Iris’ d’r oma en mams heeft ook plaatsgevonden die ook in de stad waren. -punt was de regen, maar we hadden nog geen benul wat ons te wachten ging staan…:
Vorige week woensdagochtend klopte Iris zacht op m’n deur of ik mee ging zwemmen, waarna ze KEIHARD schreeuwde: “KASAA KOM HIER! DIT MOET JE ZIEN”.. Met de gedachte: ‘It better be good..’ trok ik m’n ogen open en zag niks.., alleen WITTE, HEERLIJKE, SNEEUW! Alles was bedekt met zeker ‘n laag van 7 cm sneeuw en de wereld leek schitterend. Na ‘n rondje in pyjama door ‘t huis te hebben gerend en gegild waren we naar buiten gesneld met -7˚en keken onze ogen uit..!
In de middag – 15.30 erg schemer, 16.00 pikdonker – meteen ‘n pannekoek gekocht en van alle mogelijke heuvels naar benee gesjeesd! Advies; kijk uit voor muren aan ‘t eind van de rit! ‘s Avonds waren we niet te stoppen en gingen met Brazil verder op zoek naar heuvels en eindigden we op ‘n pad in ‘t bos, verlicht en besneeuwd; onbeschrijfelijk! Met geen woorden, films, fotos of andere moderne faciliteiten weer te geven; dat moet je zelf voelen. Hoogtepunt van de avond? Na ‘n kwartier in de sauna de sneeuw in – en dat 3x herhaald!
Donderdag pakten we ‘t helemaal groots aan; iedereen opgetrommeld. Brazil, Roni, Tomi, Tim, Iris en ik waren d’r klaar voor: SNEEUWBALLEN GEVECHT! Vervolgens naar onze steile heuvel gesneld en de snelheid zat er in! Meerdere malen wist ik niet meer te remmen en belande ik vollop tegen ‘t hek aan. Zo ook de rest, echter werd er ook op de buik, rug, achterstevoren, van de zijkant en in paren gesleeed! Natuurlijk wilden we meer…, ik ontdekte ‘n opening aan de zijkant van de weg die je meteen diep ‘t bos in liet vallen. Met zaklamp zijn we verder gegaan; pikdonker! Je kan zeggen; ‘The Blair Witch Project’ was er niks bij! Meerdere malen gestruikeld te hebben en vollop met je gezicht in de sneeuw te zijn beland, tegen ‘n boom aangelopen te zijn waarop vervolgens ‘n enorme hoeveelheid sneeuw naar benee kletterd en Iris bang gemaakt te hebben kwamen we uit op de enorme vlakte van 3 voetbalvelden. Geen één spoor te bekennen – all alone! Op de weg terug hebben we Dé Heuvel gevonden. Goede bocht, flinke snelheid en ‘n lange route!.. to be continued..
Your contribution: