Yellow submarine December 21, 2008

“All you need is love.., all you need is love; ta da da da..  LOVE LOVE, Love is all you need..” dramt er door het appartement, dat vol ligt met koffers, tassen, papieren, vuilniszakken, waardevolle notities en vooral schitterende herinneringen..

Het is de laatste dag en loopt bijna ten einde, wat in houdt dat ik NU echt de laatste spullen ‘n plek moet geven die verdwaald op m’n bureau en bed liggen. Afgelopen vrijdag hebben we ‘n geweldig afscheidsfeest gegeven dat vele nog in m’n geheugen zal blijven hangen – foto’s liegen er niet om. Na ‘t feest thuis zijn we de stad in gegaan om onze vertrouwde club Grand Virtanen en Studio 11 afscheidsdrankje te drinken – thuis aangekomen met ‘n handvol vrienden zijn Jonne, Mikko & ik buiten gaan sleeën van onze heuvel en vervolgens op ‘t enorme veld sneeuwengels en ‘n pop gaan bouwen van ong. 1,60m (2x eigenlijk nadat we em eerst destroyed hadden). 8am in m’n bed met ‘n voldaan gevoel! Zaterdag draaide vooral om schoonmaak en ‘n wandeling naar Matti om daar de laatste mooie woorden te zeggen en ‘n stevige knuffel te ontvangen. Vandaag was het niet anders, alleen kwamen de vrienden bij ons langs..Echter hadden ze al fantastische suggesties om ons hier te houden. Om ‘n voorbeeld te geven; ons in ‘t keukenkastje verstoppen of als gijzelaars nemen haha

Het valt enorm tegen om te vertrekken en de tranen vallen om de haverklap. Zoals dernet bij de heerlijk risotto met cantarelli of gisterochtend met z’n 3en luisterend naar muziek, of m’n speech

“Hee zou je niet eens verder gaan?” Iris komt binnen en vraagt het aan me.., dus je hoort ‘t;..

Liefs en denk aan me Finland. x

Mis December 11, 2008

Allereerst, zet alsjeblieft dit nr aan: http://www.youtube.com/watch?v=9hleO9eT0K0

Het is 00.31 am, de sneeuwvlokken vallen nogmaals uit de heldere hemel en er staat maar één lamp aan.

Ik zit op de houten, vertrouwde zitbank met m’n rug tegen de muur.

Voel kippenvel, maar niet van de kou.

Draai m’n hoofd opzij en volg het geluid van puur geluk en genot. In de open deur zijn Iris en Brazil aan ‘t stoeien, en het gehele scenario klopt.

Alles is op z’n plek en het voelt.., aangenaam.

Mijn gedachten zweven weg en ‘n traan draait er in m’n oog; dit is wat ik ga missen.

Met elke avond staar ik naar buiten, wetend dat ik dit thuis vaarwel moet zeggen, binnenkort.

maar nu nog niet,

nu staar ik naar buiten en kijk naar de glinstering van m’n oog in de ruit en verdrink in het gevoel.