Het is de laatste dag en loopt bijna ten einde, wat in houdt dat ik NU echt de laatste spullen ‘n plek moet geven die verdwaald op m’n bureau en bed liggen. Afgelopen vrijdag hebben we ‘n geweldig afscheidsfeest gegeven dat vele nog in m’n geheugen zal blijven hangen – foto’s liegen er niet om. Na ‘t feest thuis zijn we de stad in gegaan om onze vertrouwde club Grand Virtanen en Studio 11 afscheidsdrankje te drinken – thuis aangekomen met ‘n handvol vrienden zijn Jonne, Mikko & ik buiten gaan sleeën van onze heuvel en vervolgens op ‘t enorme veld sneeuwengels en ‘n pop gaan bouwen van ong. 1,60m (2x eigenlijk nadat we em eerst destroyed hadden). 8am in m’n bed met ‘n voldaan gevoel! Zaterdag draaide vooral om schoonmaak en ‘n wandeling naar Matti om daar de laatste mooie woorden te zeggen en ‘n stevige knuffel te ontvangen. Vandaag was het niet anders, alleen kwamen de vrienden bij ons langs..Echter hadden ze al fantastische suggesties om ons hier te houden. Om ‘n voorbeeld te geven; ons in ‘t keukenkastje verstoppen of als gijzelaars nemen haha

Het valt enorm tegen om te vertrekken en de tranen vallen om de haverklap. Zoals dernet bij de heerlijk risotto met cantarelli of gisterochtend met z’n 3en luisterend naar muziek, of m’n speech

“Hee zou je niet eens verder gaan?” Iris komt binnen en vraagt het aan me.., dus je hoort ‘t;..

Liefs en denk aan me Finland. x

Het is 00.31 am, de sneeuwvlokken vallen nogmaals uit de heldere hemel en er staat maar één lamp aan.

Ik zit op de houten, vertrouwde zitbank met m’n rug tegen de muur.

Voel kippenvel, maar niet van de kou.

Draai m’n hoofd opzij en volg het geluid van puur geluk en genot. In de open deur zijn Iris en Brazil aan ‘t stoeien, en het gehele scenario klopt.

Alles is op z’n plek en het voelt.., aangenaam.

Mijn gedachten zweven weg en ‘n traan draait er in m’n oog; dit is wat ik ga missen.

Met elke avond staar ik naar buiten, wetend dat ik dit thuis vaarwel moet zeggen, binnenkort.

maar nu nog niet,

nu staar ik naar buiten en kijk naar de glinstering van m’n oog in de ruit en verdrink in het gevoel.

Gedeeld huis met ‘n enorme eettafel en altijd volle keuken met servies elk uit ‘n andere era en glazen van markten, verse kruiden en op elke hoek eten, nog van de lunch of als voorbeiding voor het avondeten. De tuin is gevuld met vogels die met ‘n gerust hart op de schildersezel neerstrijken, bij wijze van spreken om je te helpen om als model te staan. Onderweg naar binnen stap je op ‘n notebook met notities van de laatst bezochte tentoonstelling en tussendoor poetische gedachten die je spontaan binnenschoten toen je de middag in ‘t park doorgebracht had en de mensen om je heen bestudeerde en nadacht over.. waar eigenlijk niet over?

Foto’s aan de muur, op de grond, de hond kouwend op ‘n stuk negatief dat weerspiegeld in ‘t licht dat door ‘t open raam naar binnenkruipt en zich achter de boekenkast weer verstopt. De avond nadert, stemmen worden luider en de wijnglazen tikken tegen elkaar aan en er valt ‘n vork op de grond. ‘t Dessert wordt opgediend maar het besluit valt om dat in ‘t bos op te eten, uitkijkend naar de sterren, want er bestaat niks mooiers dan dit, nu, voor altijd.

Via de taxichauffeur hebben we ingecheckt bij Hotel Santa Claus, echter was ‘t idee om in ‘t hostel te overnachten. Eten is Iris en mijn lievelingsbezigheid dus je raadt het al; wij gingen voor ‘t volledig deluxe buffet ontbijt in ‘t hotel. Vol energie op weg naar Santa Claus om even op z’n schoot te mogen zitten. Het is op ong 15 min rijden en je komt aan op de ‘Arctic Circle.Onderweg zagen we de mooiste natuur, veel bos, grote bergen, sneeuw, bevroren meer, ijspegels en rode en gele huisjes in het middle of nowhere. ‘t Postkantoor van de Santa hadden we gespot en tevens rendieren kunnen aaien.

Wisten jullie trouwens dat de rendieren die je in de winter met een gewei ziet, allemaal vrouwtjes zijn? De mannetjes verliezen namelijk hun gewei in de winter en de vrouwtjes vlak voor ze gaan bevallen!

In de namiddag waren we op zoek gegaan naar de ijsbaan maar die bleek opgelost te zijn en eindigden we bij de enorme rivier Kemijoki, de langste van heel Finland. Na ‘n hele dag in -17˚ rond te hebben gelopen waren we toe aan warmte, cozyness en ‘n heet bad – en laat ‘t hotel dat nou alles in één hebben! Snelle berekening gemaakt en daar maar ingetrokken – en ‘t was ‘t WAARD! Heerlijk geslapen onder dikke dekens en zacht matras na ‘n uur gebadderd te hebben. (Lees: al meer dan 3 maanden geen bad gezien!)

In Kouvola aangekomen te zijn wachtte ons ‘n enorme sneeuwstorm! Die enigzins nog heerst met dagelijks meer sneeuw vallend, momenteel reikt ‘t tot boven m’n knie – waanzinnig, ik weet ‘t: Winter is voor mij gemaakt!

Denkend dat ik over 28 dagen ‘t vliegtuig in moet stappen, krijg ik ‘n brok in m’n keel.. Zeker is dat we over enkele maanden hier weer terug naartoe keren. En Lapland? Volgende winter ben ik van de partij,.. met ‘n nieuwe wenslijst voor Santa

Echter had ik eerst bezoek van Lara uit Den Haag! De nodige gekke momenten hebben ten zeerste plaatsgevonden en we hebben er op ‘n finse manier ‘n feestje van gemaakt! Tevens in Tavastia, Helsinki de gig van ‘Disco Ensemble’ meegemaakt – waanzinnig bezweet maar ten top gelukkig! Tavastia blijkt een zeer populaire concerten venue te zijn en tevens van de Foo Fighters de favoriet. Ontmoeting met Iris’ d’r oma en mams heeft ook plaatsgevonden die ook in de stad waren. -punt was de regen, maar we hadden nog geen benul wat ons te wachten ging staan…:

Vorige week woensdagochtend klopte Iris zacht op m’n deur of ik mee ging zwemmen, waarna ze KEIHARD schreeuwde: “KASAA KOM HIER! DIT MOET JE ZIEN”.. Met de gedachte: ‘It better be good..’ trok ik m’n ogen open en zag niks.., alleen WITTE, HEERLIJKE, SNEEUW! Alles was bedekt met zeker ‘n laag van 7 cm sneeuw en de wereld leek schitterend. Na ‘n rondje in pyjama door ‘t huis te hebben gerend en gegild waren we naar buiten gesneld met -7˚en keken onze ogen uit..!

In de middag – 15.30 erg schemer, 16.00 pikdonker – meteen ‘n pannekoek gekocht en van alle mogelijke heuvels naar benee gesjeesd! Advies; kijk uit voor muren aan ‘t eind van de rit! ‘s Avonds waren we niet te stoppen en gingen met Brazil verder op zoek naar heuvels en eindigden we op ‘n pad in ‘t bos, verlicht en besneeuwd; onbeschrijfelijk! Met geen woorden, films, fotos of andere moderne faciliteiten weer te geven; dat moet je zelf voelen. Hoogtepunt van de avond? Na ‘n kwartier in de sauna de sneeuw in – en dat 3x herhaald!

Donderdag pakten we ‘t helemaal groots aan; iedereen opgetrommeld. Brazil, Roni, Tomi, Tim, Iris en ik waren d’r klaar voor: SNEEUWBALLEN GEVECHT! Vervolgens naar onze steile heuvel gesneld en de snelheid zat er in! Meerdere malen wist ik niet meer te remmen en belande ik vollop tegen ‘t hek aan. Zo ook de rest, echter werd er ook op de buik, rug, achterstevoren, van de zijkant en in paren gesleeed! Natuurlijk wilden we meer…, ik ontdekte ‘n opening aan de zijkant van de weg die je meteen diep ‘t bos in liet vallen. Met zaklamp zijn we verder gegaan; pikdonker! Je kan zeggen; ‘The Blair Witch Project’ was er niks bij! Meerdere malen gestruikeld te hebben en vollop met je gezicht in de sneeuw te zijn beland, tegen ‘n boom aangelopen te zijn waarop vervolgens ‘n enorme hoeveelheid sneeuw naar benee kletterd en Iris bang gemaakt te hebben kwamen we uit op de enorme vlakte van 3 voetbalvelden. Geen één spoor te bekennen – all alone! Op de weg terug hebben we Dé Heuvel gevonden. Goede bocht, flinke snelheid en ‘n lange route!.. to be continued..

Naarmate je langer in Kouvola verblijft, des te langer je hier niet meer als buitenstaander door ‘t leven gaat. Om dit feit heugelijk te vieren was ik gevraagd voor de “Profile” van de Kyamk ‘Insider’, kortom de uni krant. Er is ‘n digitale versie van ‘t interview: http://insider.kyamk.fi/ vervolgens klik op Profile.

+)

1e dag dat ‘t VRIEST!

Vanochtend was ‘t 0° en

naarmate de dag vorderde

zakte de temperatuur tot -1,5°!

Ik ben in de 7e hemel -

vanwege dat en tevens dat we ook

letterlijk schitterende

tijdens de eindpresentaties!

]]> http://szynski.wordpress.com/2008/11/06/15%c2%b0/feed/ 0 idleskin -1,5 http://szynski.wordpress.com/2008/10/29/inspectie-tandarts/ http://szynski.wordpress.com/2008/10/29/inspectie-tandarts/#comments Wed, 29 Oct 2008 13:15:08 +0000 idleskin http://szynski.wordpress.com/?p=172 ]]>

Yup, ik heb de goed georganiseerde ziekenzorg in Kouvola hoogst persoonlijk mogen onderzoeken. Al ‘n week liep ik rond met ‘n kaak die van de buitenkant eruit zag alsof ik er 2 kiwi’s in had verstopt – en daar moest ‘n einde aan komen.

Na ‘t spiegeltje hier en daar bewogen te leggen was de beslissing gemaakt: we gaan de hele lap tandvlees verwijderen.., en wel meteen! Letterlijk, 3 min later zat ‘t mes erin en hield Iris naast me m’n hand vast.

Momenteel aan de antibiotica maar de rust in m’n mond zal hopelijk morgen terug gekeerd zijn.

Complimenten voor de Finse health care en lieve tandarts!

Love first.

Reconsider later.

Believe always.

Hope forever.

Give up never.

Stay for eternity.

Dream unconcious.

It’s the natural order.

Afgelopen week was waanzinnig. Donderdagochtend (na ‘n heuse race-tegen-de-wind-met-2-koffers-op-1-fiets) richting Hel met M’go; topp hostel en in de avond uitermate gelounged in de Beatroot die ‘n straat verderop gevestigd is; nu al m’n favoriete hangplek. Nadat we door 2 rasechte Finnen zelf voor Finse zijn aangezien besloten we om krachten te sparen voor ‘t weekend.., en dat was ‘n masterlijk idee geweest! Tevens ‘n uitgebreide fotosessie in ‘n zeer artistieke toilet-area gehouden; zijn we beide erg trots op! Resultaat is online te bezichtigen.

Dag erop; NLA met de gasten waarna we de volgende ochtend besloten om ‘n feestje in Tallinn te bouwen, want zeg eerlijk: ‘Waarom niet?’. Hostel, tickets geboekt en op weg. Eindigde in ‘n mooie nacht met veel goede quote’s en lache foto’s. M’n winterjas was m’n held ivm de opkomende storm en regen, maar we hebben ‘t doorstaan. Ondertussen had Margot al 2 paniekaanvallen dat d’r hechtingen eruit waren gesprongen, maar de waarheid was verre van dat =)

tip 1. als je ‘n drankje krijgt aangeboden dat de naam draagt: “Mexian Mouthwash” neem ‘t niet aan.. want ‘t smaakt letterlijk zo

tip 2. als je in Estonia bent en op de kaart staat Garlic bread; doen! Je stinkt echt ‘n uur in de wind maar ‘t is erg lekker.

Uiteindelijk op zondag terug in Kouvola-city aangekomen en nog ‘n lang nachtelijk gesprek in de keuken gevoerd vervolgens doodop in bed gekropen om vandaag fris en fruitig voor de dag te komen.

M’go is vanmiddag vertrokken.. Ze verzette zich zo erg tegen ‘t feit dat ze terug moest dat ze bijna per ongeluk/expres de trein gemist had!

Momenteel zit ik met m’n agenda voor me en verbaas ik me hardop hoe weinig tijd ik over heb. Elk weekeinde is gepland.., voor ‘t volgende staat Rovaniemi (Lapland) op ‘t menu. Morgen ga ik op onderzoek uit naar ‘n hut op de Finse hei om daar de nachten door te brengen, want ik geloof niet in beren, maar waarom zouden we risico’s nemen toch??

Ps. Om de vergroting te zien; gaarne op de mini iconen klikken.